Öpmelere doyamadı....
‘Selam verecem ben oğluma’ dedi, şehit oğluna selam verdi...
Ağlamadı...
Kim bilir iki gündür yaşadığını ki....
Kim bilir geceleri yalnız kaldığında ciğerine taş bastığını...
Sesi kısılmıştı; kim bilir ne kadar çığlık attı sessiz sessiz...
Ama kamera karşısında o düşmanları sevindirmedi...
Ağlamadı...
Şehit Oğlu ile konuştu, kimseye aldırış etmeden...
“Ali’m hakkını helal et oğlum, selam veriyorum, ciğerim, ağlamayacağım söz verdim sana oğlum. ‘Ağlama anam dedin ya’ ağlamıyorum” diyerek dimdik oğlunun karşısında durup hem konuştu, hem de selam durdu...
3 çocuğundan 1’siydi Ali...
Tek erkek evladıydı, iki kız çocuğunu yanına aldı Penbe ana, ‘sarılın abinize doya doya’ dedi...
Son olarak ‘Gururluyum Ali Taşöz’üm’ dedi ve daha fazla dayanamadı, nefesi, gücü, kuvveti kalmadı, kollarını açtı, göğe doğru nefes alıp son kez tabuta sarıldı....
SEN NE YÜCE BİR KADINSIN PENBE ANA...
Sen ağlamadın ama hepimizi hıçkıra hıçkıra ağlattın...
CANIMIZI ÖYLE BİR YAKTIN Kİ KOLAY KOLAY SÖNMEZ BU YANGIN ANA...
Başımız sağolsunTürkiyem...
Mekanın cennet olsun şehidim...
