Kapanur ise bir kapı
Ne kapılar açar Mevlâ
Tevekkül et yeme kaygu
İşini hoş yapar Mevlâ
Sebebler halk edüp Rezzak
Verir mahlûkına erzak
Teşebbüs etmeyen fakfâk
Meaşide sıkar Mevlâ
Sevinme mâl-i dünya’ya
Kıvanma zühd ü takvâya
Tekebbür etme ednaya
Seni kılar huvar Mevlâ
Günah dermanı istiğfâr
Demiş Peygamber-i Muhtar
Heman sen ağlayu yalvar
Kulunı yarlığar Mevlâ
Şu kez zikr eyle dün ü gün
Diyeler ya sana mecnun
Sakın olmayasın mahzun
Sığın kılmaz nâ-çâr Mevlâ
Sakın her-kiz o şeytandan
Dahi dost gibi düşmandan
Niyaz eyle dil i candan
Aduv mekrin bozar Mevlâ
Tevekkül eyle her işde
Koma gönlüni teşvişde
Koyupdur kalb-i derviş’de
Bu ışkı yâdigâr Mevlâ
Gurur etme öğerlerse
Hazin olma söğerlerse
Tahammül et döğerlerse
Olur nâ-çâr’e çâr Mevlâ
Su’al et âfiyet her dem
Şikayet etme gelse gam
Hemin ol sâbir u ebsem
Kışı bahar eder Mevlâ
Edersen zikri Kuddûsî
Siler kalbindeki pası
Komaz hiç dilde vesvâsı
Hem eyler pâyidar Mevlâ
Çalış sen zikr-i tevhîde
Demâdem dîni tecdide
Gönülden mâsivâ gide
Ana ol dem sığar Mevlâ
Lisanın ile zikr eyle
Dahi kalbinle fikr eyle
Ganî Vehhâb’e şükr eyle
Sever ol Kirdigâr Mevlâ
Sakın bühtan u gaybetden
Dahi buğz u adâvetden
Ediplerden edeb öğren
Ki bîar’ı yakar Mevlâ
Dilinde virdi olmayan
İçinde derdi olmayan
Ki ışk oduna yanmayan
Har’i nâr’a yakar Mevlâ
