Ama sağım solum gülüşen, öğle ve akşam yemeğini konuşan insanlarla dolu...
TV yayınları hala saçmalıklarla dolu...
Kahraman evlatlarımız bir yası bile hak etmediler mi?
Hiç mi içiniz sızlamadı?
Sabah otobüste işe giderken, yanımda bir 15 yaşlarında kız çocuğu, diğer arkadaşı ile mesajlaşıyor…
‘Şehit sayısı 33 olmuş ya la’
Bakar mısınız mesaja…
Bakar mısınız gençliğin şehitlerimiz için verdiği tepkiye…
Allah’ım sen aklımı koru dedim, kafamı dışarı çevirip daldım gittim Mehmetçiğimize…
İçim öyle dolu ki…
Öyle çok ağır şeyler konuşmak istiyorum ki…
Yine aklıma şehitlerimiz geliyor, ‘sus’ diyor içim ‘sus’…
Şehitlerimize saygı için ‘sus’…
Annesi ölene ’‘öksüz”, Babası ölene “yetim”, Kocası ölene “dul” denirmiş. Evladı ölene hiçbir şey denmez. Çünkü bu acının bir ismi yokmuş…
Şehitlerimize rahmet,
Yaralı askerlerimize şifa,
Geride kalan aile ve yakınlarına sabırlar ver Allah'ım...
Başımız sağolsun Türk milletim…
