Akrabalarımızda, arkadaşlarımızda, çevremizde, yürüdüğümüz caddelerde sokaklarda engeli olan ve sosyal yaşantılarını devam ettirmekte zorlanan bir çok insanı görmekteyiz. Toplumumuzun kültürel düzeylerine ve eğitim düzeylerine göre günlük yaşam içinde kullandıkları özürlü,deli,sağır,dilsiz,kör,cüce gibi farklı isimlendirmelere şahit oluruz. Unutmamalıyız ki yaşamımız boyunca sapasağlam kalacağımızın garantisini bize kimse veremez. Bundan dolayı ruhsal ya da bedensel farklılıkları olan insanları bu tarz adlandırmalarla dışlamamalı , ötekileştirmemeli onları anlamaya ve topluma kazandırmaya çalışmalıyız.
Bir kaç dakika gözlerinizi kapatın her zamanki yürüdüğünüz caddelerde sokaklarda yürümeye çalışın ya da kulaklarınızı kapatın çevrenizdeki insanların ne konuştuğunu ne dediğini anlayama çalışın veya elinizi kolunuzu kullanmadan herhangi bir işi yapmaya çalışın ne kadar da zor olurdu değil mi ? Bu yüzden anlayama çalışmalıyız yardım etmeye çalışmalıyız hatta saygı duymalıyız. Bedensel olmayan bir engelde bile nasıl sıkıntılandığınızı çaresiz kaldığınızı düşünün.
Bedensel farklılıkları olan insanlar günlük yaşantılarında bile bizim yaşadığımız sıkıntıların katbekat fazlasını yaşamaktadır. Daha duyarlı daha yardımsever olmak zorundayız çünkü hepimiz engelli adayıyız.