Evet yukarıdaki paragraf bu haftaki cuma hutbesinin bir bölümü… İçerisinde o kadar çok anlam barındırıyor ki? Her gün işlediğimiz günahları, yanlışları, doğruları, iyilikleri, kötülükleri bir bir gözümüzün önüne getiriyor.
Şu bir paragraf içerisinde öyle manalar var ki, bir kez daha silkelenmemiz gerektiğini vurguluyor.
Peki silkeleniyor muyuz? Günahlarımıza bir daha günah işlememek üzere tövbe edip ve yaptığımız iyilikleri unutup, başa kakmıyor muyuz?
Yoksa işlediğimiz günahlara tövbe edip, ardından yeniden başka bir günah mı işliyoruz? Ya da yaptığımız iyilikleri ‘sağ elimizin verdiğini, sol elimiz görmeyecek’ şiarı yerine sürekli iyilikleri insanların yüzlerine yüzlerine mi vuruyoruz?
İnsan hata yapabilir. Ama hata edenlerin en anlayışlıları, en kısa zamanda hatadan dönen ve tövbe edenlerdir. Gelin bir Müslümana yakışır şekilde yaşayalım, gelin hatalarımız ve bir daha işlememek üzere günahlarımız için tövbe edelim.
Son peygamber, insanlığın kurtarıcısı Hz. Muhammed’in ettiği dua ile yazıma son veriyorum: ““Allah’ım! Doğu ile batı arasını uzaklaştırdığın gibi benimle günahlarımın arasını da uzaklaştır! Allah’ım! Beyaz elbisenin kirden arınması gibi beni de günahlarımdan arındır!”