Biriktirdiğim sevinçler, acılar, başarılar, rehber olsa da önümde, olsun daha da çok şeyler olmalı keyif alacağım, ders çıkaracağım. Yüküm kendime göre ağır olsa da nafile…Dalgın bakıyorsun deseler de…
Attığım kahkahada ne oluyor iyi misin, hayırdır diyen donuk bakışlarına maruz kalsam da insanların…
Saçlarıma düşen kimilerine göre olgunluğun belirlenmiş hali, benim ise karizmamın temsili aklarımla…
Biraz daha sakin yavaş geç ömrüm demekten büyük bir keyif almak misali.
Şimdi diyorum ertelenmiş ne varsa yaşama vakti.
Şımarmak; ne haddimize demeyi unutma hali.
Elini tuttuğumda sevdamın ritminin, ister yazı yaşatsın bana ister kışta bıraksın.
Kişilere şartları hiçbir zaman eşitlemeyen hayata; teslimiyetle gelen hassasiyetimle kimseye kötülüğümün dokunmadığını, onurlu bir yaşantı seçtiğimin huzuruyla, sen de biraz nefes al be ömrüm deme küstahlığındayım.
Gerçek…
Kendimi avutup kandırma olasılığı yüzdesindeki tablo bilançosunun taa kendisi!
Zorlansam da yüzümdeki çizgilerin her birini tanıyorum.
Ellerimin bana emektarlığı karşısındaki değişmiş halinin farkına varıyorum.
İçmem gereken ilaçların benim güçsüzleşen bedenimin ihtiyacı olduğunun inancındayım.
Sevmediğim kalabalıklar, yüksek sesler belki bastırır yüreğimin özlem uğultusunu diyerek arabada ritim tuttuğum hayallerimin peşindeki gerçeklerim.
Karanlığın, gizliliğin hakimiyeti siyah, kahve, lacivert tonlardaki kıyafetlerimi dolaplara kilitleyip, delilik ve cesurla her renkte kendimi keşfetmenin geç kaldığım kısmındayım. Ömrüm yavaşla…
Zamana kızmıyorum ki aslında; beni buralara getirdi, yavaş yavaş, yıl yıl öğretti her şeyi. Kızgınlığım, o bana öğretirken ben ona pek de kulak vermemişim.
Sen beni durulttun, sen beni olgunlaştırdın da ben seni yavaşlatamadım.
Tik tak ses çıkaran saatimin gece sessizliğindeki sesini dinlerken, her saniyesindeki bana hatırlattığın manayı o zaman çözememiştim. Peki şimdi mi? Her tik takında sana anlatabileceğim yaşanmış öğütlerimi biriktirdim. Zamanın var mı bana?
- Aklımı kullanmayı,
- İyi tanımadan hiç kimseye bağlanmamayı,
- Seni takmayanı senin de takmaman gerektiğini,
- Güvenmediğin birinin düzeleceğine inanmamayı,
- Dönüp arkama bakmamayı,
- Seni sevenleri ve kullananları ayırt etmeyi,
- Eğer verdiğin sır o kişide kalmıyorsa, ikinci bir sır vermemeyi,
- Kendine saygını asla yitirmemeni.
Ömrüm ben çok notlar çıkardım senden. Sen yoluna ben yoluma devam.
Saygı ve sevgilerimle…
